Avukat Mücahit Çelik

Dava Türü: Zina ve Evlilik Birliğinin Sarsılması Nedenlerine Dayalı Karşılıklı Boşanma Davası

Davacı (Kadın) Talebi: Kadın eş, eşinin zinası (TMK m. 161) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebepleriyle boşanmaya ve tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (Erkek) Talebi: Erkek eş karşı dava açarak evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmaya karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkesi Kararı: Mahkemece evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı dava kabul edilmiş, ancak davacı kadının dayandığı zina hukuki sebebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davacının zina nedeniyle hem özel hem de genel sebebe dayanarak boşanma talep edebileceğini, zina hukuki sebebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Karşılıklı Boşanma Davası (Münhasıran Zina Nedeniyle Boşanma)

Davacı (Kadın) Talebi: Davacı kadın, münhasıran zina (TMK m. 161) hukuki sebebine dayanarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (Erkek) Talebi: Davalı erkek, genel sebebe (TMK m. 166/1) dayanarak karşı boşanma davası açmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerekçesiyle tamamen kusurlu sayılmasına karşın erkeğin açtığı genel sebepli boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının sadece zina (TMK m. 161) özel sebebine dayandığını, mahkemenin taleple bağlılık kuralı (HMK m. 26) gereği genel sebepten boşanma kararı veremeyeceğini vurgulamıştır. Ancak erkeğin davasında verilen boşanma kararının temyiz edilmeyerek kesinleşmesi nedeniyle kadının boşanma davasının konusuz kaldığını belirterek, davanın esası hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi ve açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama gideri ile vekalet ücreti takdiri yapılması için hükmü BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Tedbir Nafakası ile Karşılıklı Boşanma ve Fer'ileri Davası

Davacı (Kadın) Talebi: Davacı kadın, kocası tarafından aldatıldığını, evden kovulduğunu ve eşinin kendisini çocuk yaştaki sekreteriyle aldatarak başka bir çocuk sahibi olduğunu ileri sürerek boşanmalarına, lehine 500.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminat ile nafaka ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (Koca) Cevabı: Davalı koca, davanın reddini savunmuş; birleştirilen davada ise tarafların 10 yıldır ayrı yaşadıklarını belirterek TMK m. 166 uyarınca boşanmalarına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece kocanın tam kusurlu olduğu kabul edilerek kadının boşanma davasının kabulüne, kocanın boşanma davasının reddine, kadın lehine 2.500 TL yoksulluk nafakası, 350.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Özel Daire Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının kişisel haklarının ihlal edildiği kabul edilmekle birlikte takdir edilen 200.000 TL manevi tazminat miktarını fazla ve orantısız bularak hükmü bozmuştur.

Hukuk Genel Kurulu Kararı: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, sadakatsizliğin uzun yıllar sürmesi, evlilik birliği sürerken dışarıda çocuk yapılması ve yaşanan üzüntünün ağırlığı dikkate alındığında 200.000 TL manevi tazminatın orantılı ve yerinde olduğuna karar vererek İlk Derece Mahkemesinin direnme kararını ONAMIŞTIR.

Dava Türü: Zina, Haysiyetsiz Hayat Sürme ve Evlilik Birliğinin Sarsılması Nedenlerine Dayalı Boşanma Davası

Davacı Talebi: Davacı erkek; zina (TMK m. 161), haysiyetsiz hayat sürme (TMK m. 163) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebeplerine dayanarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı kadın davanın reddini savunarak kararı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı dava kabul edilmiş, ancak davacı erkeğin dayandığı zina hukuki sebebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davacının zinanın varlığı halinde hem özel hem genel sebebe dayanarak boşanma isteyebileceğini hatırlatmış; zina sebebine dayalı talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesini usul ve yasaya aykırı bularak kararı BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Evlilik Birliğinin Temelden Sarsılması ve Zina Sebeplerine Dayalı Karşılıklı Boşanma Davası

Davacı-Karşı Davalı Talebi: Kadın eş, evlilik birliğinin temelden sarsılması sebebiyle boşanma talep etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı Talebi: Erkek eş, evlilik birliğinin temelden sarsılması ve ayrıca zina (TMK m. 161) hukuki sebepleriyle karşı boşanma davası açmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece tarafların evlilik birliğinin temelden sarsılması (TMK m. 166/1-2) sebebiyle boşanmalarına karar verilmiş, ancak erkeğin zina sebebine dayalı davası hakkında olumlu ya da olumsuz hiçbir hüküm kurulmamıştır.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davalar birleştirilerek görülse dahi her davanın bağımsız niteliğini koruduğunu ve her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğini vurgulamıştır. Erkeğin zina sebebine dayanan boşanma davası hakkında bir karar verilmemiş olmasını usul ve yasaya aykırı bularak kararı BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Boşanma, Tazminatlar ve Ziynet Eşyası Alacağı Davası

Davacı Talebi: Davacı kadın, boşanma kararı verilerek lehine maddi ve manevi tazminat ile ziynet eşyalarının iadesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı erkek davanın reddini savunmuş, cevap dilekçesi ile de kendisi yararına maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece; kadının eşinden habersiz kürtaj yaptırması, erkeğin ise dava sırasında sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesi sebebiyle taraflar eşit kusurlu sayılarak kadının tazminat talepleri reddedilmiş; erkeğin cevap dilekçesindeki tazminat talepleri ise harcı yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadına yüklenen kürtaj eyleminin erkek tarafından öğrenildikten sonra 2 yılı aşkın süre evliliğin sürmesi sebebiyle affedildiğini; erkeğin ise dava tarihinden sonraki eylemlerinin bu davada kusur sayılamayacağını belirterek erkeğin tam kusurlu kabul edilmesi ve kadın lehine tazminat verilmesi gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca cevap dilekçesiyle istenen tazminatların boşanmanın fer'isi olup harca tabi olmadığını hatırlatarak harç yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmesini usule aykırı bulup kararı BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Velayetin Geçici Düzenlenmesi ve Tedbir Nafakası Davası

Davacı Talebi: Davacı, velayetin geçici olarak düzenlenmesi ile kendisi ve çocuğu için tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı erkek vekili, davanın reddini savunarak kararı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkesi Kararı: Mahkemece taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, tedbir nafakası talebinin ayrı bir harca tabi olduğunu ve 1 yıllık nafaka tutarı üzerinden nispi peşin harcın alınması gerektiğini belirtmiştir. Harçlar Kanunu m. 30-32 uyarınca harç eksikliği tamamlatılmadan işin esası hakkında karar verilmesini usul ve yasaya aykırı bularak hükmü BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Zina, Onur Kırıcı Davranış ve Evlilik Birliğinin Sarsılması Nedenlerine Dayalı Karşılıklı Boşanma Davası

Davacı-Karşı Davalı Talebi: Kadın eş, zina (TMK m. 161) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebepleriyle boşanma kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı Talebi: Erkek eş, onur kırıcı davranış (TMK m. 162) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) sebepleriyle boşanma kararı verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece; tarafların yurt dışı tatiline giderek aynı odada kalmaları sebebiyle önceki olayları affettikleri gerekçesiyle zina ve onur kırıcı davranışa dayalı davaların reddine; diğer yandan güven sarsıcı davranışlar ve ağır hakaretler sebebiyle tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, mahkemenin hem tarafların birbirini affettiği gerekçesiyle özel boşanma davalarını reddetip hem de aynı davranışlara dayanarak tarafları eşit kusurlu sayıp genel sebepten boşanmaya karar vermesini çelişkili bulmuştur. Anayasa m. 141/3 ve HMK m. 297 gereğince kararın somut ve çelişkisiz gerekçelendirilmesi gerektiğini belirterek hükmü sırf bu gerekçe çelişkisi sebebiyle BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Zina, Pek Fena Muamele ve Şiddetli Geçimsizlik Nedeniyle Boşanma Davası

Davacı Talebi: Davacı kadın, eşinin başka kadınlarla birlikte yaşadığını ve çocukları olduğunu belirterek zina (TMK m. 161), pek fena muamele (TMK m. 162) ve geçimsizlik (TMK m. 166) sebepleriyle boşanmaya karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı koca davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece TMK 166/1-2 maddesi gereğince boşanmaya karar verilmiş, hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle zina ve pek fena muamele nedenlerine dayalı davaların reddine karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, pek fena muamele davasının reddini onamış; ancak zina davası yönünden kocanın iki ayrı kadınla karı-koca gibi birlikte yaşamasının devamlılık arz ettiğini, süre gelen zina eylemlerinde 6 aylık hak düşürücü sürenin son eylem tarihinden başlayacağını belirterek davanın süresinde açıldığı gerekçesiyle zina davasının reddini usule aykırı bularak kararı BOZMUŞTUR.

Dava Türü: Zina Sebebine Dayalı Boşanma Davası

Davacı Talebi: Davacı, eşinin başka bir kadınla çekilmiş kaset görüntülerine dayanarak zina (TMK m. 161) nedeniyle boşanma kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: Davalı taraf, eylemin eski olduğunu ve affedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkesi Kararı: Mahkemece zina sebebiyle boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz (Yargıtay 2. Hukuk Dairesi) Kararı: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davacının kaseti 4 yıl önce elde ettiğini, sonrasında evlilik birliğinin devam ettiğini ve davalının zinasının sürdüğüne dair delil bulunmadığını belirterek bu olaya rağmen evliliğin sürdürülmesinin af niteliğinde olduğu (TMK m. 161/3) ve affeden tarafın dava hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerektiğinden kararı BOZMUŞTUR.